Ochtendgebed
Wie moet ik bedanken voor deze nieuwe dag?
Moet? Mag – als je wilt. Ja ik wil.
Bedanken wie? Dat ik ontwaakt ben.
Dat ik mezelf nog herken. Dat ik vannacht niet
in een monsterachtig ongedierte ben veranderd.
Ik wil U bedanken
wiens naam mij te binnen schiet, telkens
als ik het licht en lichter zie worden.
God is Uw naam in alle talen der mensen
en licht is Uw pseudoniem.
Toen ik klein was dacht ik Hij ziet me.
Nog hoop ik dat Gij mij ziet.
Bedanken wil ik voor de liefde die ik in mij voel.
Ik wil mijn liefde louteren.
En voor de woorden, ik wil de woorden
van alle mensentalen mooi uitspreken.
Waarheid spreken wil ik, maar geen pijn doen
– dat kan niet, maar dan zo min mogelijk pijn –
en in één adem troosten en tranen drogen.
Ik wil goed zijn, ik wil leeuw én een lam zijn,
geen takje krenken, opgewassen tegen
windkracht tien, niet buiig, lachen en huilen
en dat het mag als het moet.
Ik wil de vragen stellen die mij laat in de avond
wakker houden: van wie het licht is, het water,
dat duizenden in duisternis leven, miljoenen
vuil water drinken en sterven van dorst –
van wie is de aarde?
Zie ik nog wat ik zie, sinds Gij mij hebt gezien?
Ik zie meer ongelukkige mensen.
Ik zou vandaag gelukkig willen zijn
met de mensen die Gij om mij heen hebt geschapen.
Ik zou aan het eind van een lang leven
gelukkig willen zijn. Huub Oosterhuis
In dit ochtendgebed spreekt de dichter uit dat hij zich niet verplicht voelt om te danken, maar dat hij dit wil, dat hij ervoor kiest. En de eerste dank gaat erover dat hij of zij zich nog in de spiegel herkent, als zichzelf. Misschien wel ondanks alles wat er de dagen daarvoor is gebeurd, mag hij zichzelf zien en blijven. Alsof je elke dag weer opnieuw mag beginnen. Een dag om te leven in licht en liefde. Een dag waarop je mag ervaren om gezien te worden en anderen te zien. En om te spreken, waarheid te zoeken, vragen stellen en te troosten. Mens zijn. Met alle goede bedoelingen die je in je draagt. En ondanks het ongeluk om je heen blijven hopen en geloven dat geluk mogelijk is.
Misschien was je na enkele regels al gestopt met lezen. ‘Niks voor mij’.
Misschien dacht je aan het eind: ‘Is dit alles?’.
Je zou het gebed kunnen bidden aan het begin van je dag. Vol goede moed. En aan het einde van de dag terugkijken. Is het je gelukt, dankbaar te leven met allen en alles om je heen? En dan gaan slapen en wakker worden als mens uit één stuk, geschapen naar Zijn beeld, in genade, licht en liefde. Nieuwe dag – nieuwe kans.
Pastor Wilna Wierenga
Geplaatst: 12 augustus 2026